جنس کوچکی از گیاهان پیازی که خاستگاه آنها آسیای صغیر و اطراف مدیترانه است . H.orientalis تنها گونه ایست که به طور وسیعی کشت می شود و واریته های گوناگون آن به عنوان گیاهان باغی و  خانگی زمستانه و بهاره برای گلهای معطر و رنگین پرورش داده می شوند.

گل آذین سنبله متشکل از 30  عدد یا  تعداد بیشتری گلچه های فشرده  ی زنگوله ای که در تنوع زیادی از رنگهای قرمز ، صورتی ، ارغوانی ، آبی ، زرد ، و سفید موجود می باشند . برگ ها 6-4  عدد ، باریک و کشیده به عرض حدودcm  5/2  ، و به رنگ سبز روشن . در برخی واریته ها از هر پیاز چندین سنبله ی کوچک به جای یک سنبله ی بزرگ تولید می شود. زمان گلدهی از اوایل زمستان تا اواسط بهار است که به واریته ، زمان کاشت ، و آماده سازی پیازها بستگی دارد. در اقلیم های گرم برای گلدهی در اواخر زمستان پیاز های از پیش آماده شده در اوایل آذر ماه کاشته می شوند.

نیازهای محیطی

دما: مقاوم به سرما – گیاه را باید تا حد امکان خنک نگاهداشت ، مگر آنکه بخواهیم گلدهی را جلو بیندازیم که در آنصورت پیازها به تیمارهای خاص گرما و سپس سرما نیاز دارند. به طور معمول برای نمو جوانه های گل پیازها را به مدت  7 هفته در دماهای بین °C 25- 20  قرار می دهیم.سپس تا زمان کاشت پیاز در پاییز آن ها را در دمایC° 10 انبار می کنیم. پس از تشکیل جوانه ی گل در داخل پیاز ، تیمار سرما صورت می گیرد. دوره ی تاریکی و سرما در دمای °C 4  به مدت10-6 هفته انجام می شود. عمل فورسه کردن فقط یک بار بر روی هر پیاز اعمال می شود. پس از گلدهی هر چه دمای محیط خنکتر باشد گلها طولانی تر خواهند ماند.

رطوبت : نیازی به رطوبت هوا نیست.

مکان : برای رنگ گرفتن غنچه ها نور کافی مورد نیاز است . پس از کامل شدن گل می توان در هر مکانی از منزل به عنوان گیاه آپارتمانی موقت قرار داد.

آبیاری و تغذیه : ریشه ها هیچگاه نباید خشک شوند. کوددهی لازم نیست مگر آنکه بخواهیم پیازها را برای کاشت در باغچه نگهداریم.

مراقبت: سنبل به عنوان یک گیاه آپارتمانی کوتاه مدت محسوب می شود. اگر بخواهیم پس از گلدهی پیازها را در باغچه بکاریم ، باید تا زمان خشک شدن برگها به آبیاری و کوددهی منظم ادامه دهیم . در این مرحله ابتدا آنها را در یک شاسی باغبانی قرار می دهیم تا به شرایط بیرون عادت کنند، سپس در باغچه می کاریم. خاک مناسب ترکیبی مساوی از کمپوست یا تورب ( پیت ) و ماسه می باشد و PH باید  7-6 باشد. 

تکثیر:  پیازچه های تشکیل شده  را می توان کاشت  که البته به عنوان گیاه آپارتمانی عملی نیست . 4-3  سال طول می کشد تا پیازچه ها به اندازه ی کافی برسند.بهتر است هر سال پیاز های تازه خریداری شوند.

کاشت بذر نیز در مخلوط خاک شنی امکان پذیر است اما تا زمان گلدهی 6 سال به طول می انجامد. امروزه روش های کشت بافت سریعتر اما پر هزینه تر است.